Blog

Het stormt in mij

Geen categorie0 reacties

Het stormt in mij

Het is eind augustus en volop zomer maar als je naar buiten kijkt, lijkt het wel herfst. Wat een regen en wind. Zeker op IJburg kun je daar niet omheen. Zo buiten zo binnen. Ik kan ook niet om de storm heen die vanbinnen woedt.

Afgelopen dinsdagavond zat de spanning en onrust vast in mijn lijf. Ik ben met een vriendin naar de dijk bij Durgerdam gegaan om een stuk te gaan wandelen langs het IJsselmeer. Het stormde. Een vlucht ganzen probeerde tegen de wind in te vliegen maar ze werden weggeblazen en moesten een omweg maken. Dat was een prachtig gezicht zo tegen de donkere, dreigende lucht in. De lucht werd geel/zwart, de druk nam toe en in de verte zagen we een bliksemschicht. We besloten nog een stukje door te lopen maar de dreiging werd te groot.

Opeens een stortregen bovenop ons hoofd. Tegen de harde wind in renden we terug over de dijk en het was heerlijk om daarbij heel hard te schreeuwen, te zingen en te huppelen. Alles eruit gooien. Wat een ontlading!

Onder de zwarte lucht verscheen een felle ondergaande zon. Het landschap zag er magisch uit en daar verscheen de regenboog. Wat een natuurgeweld en schoonheid tegelijk. Dat is pas echt leven. Alles inclusief. Het heeft me de kracht gegeven om mijn tocht door onbekend gebied te vervolgen en te vertrouwen op mijn eigen kracht. Gesteund door bondgenoten.

Xx

Laat een reactie achter!